Tyāgarāja's Refusal

திருவையாற்றின் பாடகர்

காகர்ல தியாகராஜர் 1767-இல் தமிழகத்தின் திருவாரூரில், ஒரு தெலுங்கு பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தார் — கர்நாடக இசையின் மிகப் பெரும் ஆறு அவர் பாடல்களிலிருந்தே பாய்கிறது. ஆனால் அவர் இசை இசைத்திறன் அல்ல; அது ராம பக்தி. வால்மீகி இராமாயணத்தை எண்ணற்ற முறை பாராயணம் செய்தார்; கண்டதை தெலுங்கு கீர்த்தனைகளாக வடித்தார் — நூற்றுக்கணக்கான கீர்த்தனைகள், ராமனை அழைத்து, கடிந்து, கொண்டாடி.

அவர் ஏழையாக இருந்தார் — தேர்ந்தெடுத்த விதத்தில். கதை சொல்கிறது, பழைய முறைப்படி பிச்சை எடுத்து வாழ்ந்தார் — பாடிக்கொண்டே பிச்சை எடுத்து, கிடைத்ததில் முதலில் ராமனுக்கு பூஜை செய்தார். மனைவி, சகோதரர், உலகம் — எல்லோரும் சொன்னார்கள்: இந்த இசையை அரசவையில் விற்கலாம். தியாகராஜர் ஒரே பதிலை, ஒவ்வொரு முறையும் புதிய ராகத்தில் தந்தார்.

அரசனின் அழைப்பு

பிறகு தஞ்சாவூர் மன்னன் சரபோஜி கேள்விப்பட்டார் — ஒவ்வொரு மன்னனும் செய்வதையே செய்தார்: அரசவை இசைக்கலைஞனாக்க முயன்றார். பொன்னும் ஜாகீரும் அனுப்பப்பட்டன; அரசவை வித்வானாகும் அழைப்பும். தியாகராஜர் தம்மால் மட்டுமே முடிந்ததைச் செய்தார்: பதிலாக ஒரு பாடலை அனுப்பினார்.

அப்பாடல் கர்நாடக இசையின் மிகப் புகழ்பெற்ற கேள்வி — நிதி சால சுகமா? "செல்வம் சுகம் தருமா?" பதிலும் பாடலிலேயே: ராமுனி சன்னிதி சேவ — ராமன் திருவடிச் சேவையே சுகம். அரசவைப் பொன் திரும்பியது. பிச்சைப் பாத்திரம் அங்கேயே இருந்தது.

ஐந்து ரத்தினங்கள்

தியாகராஜரின் உண்மையான அரசவை திருவையாற்றின் காவிரிக்கரையில் கூடும் — ராமர் திருமேனி முன் அமர்ந்து அவருக்காகவே பாடிய இடம். மரபு சொல்கிறது, அவர் மிகப் பெரிய ஐந்து பாடல்கள் — பஞ்சரத்னம், "ஐந்து ரத்தினங்கள்" — ஐந்து ராகங்களில்: நாட்டை, கௌளை, ஆரபி, வராளி, ஸ்ரீராகம். இசைக்கும் பக்திக்கும் வேறுபாடே மறையும் பாடல்கள் — ராகமே பிரார்த்தனையாகும் இடம்.

அவர் மறைவுக்குப் பிறகு, ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஜனவரியில், நாடெங்கும் உள்ள இசைக்கலைஞர்கள் திருவையாறு வருகிறார்கள் — தியாகராஜ ஆராதனைக்காக — அவர் சமாதி அருகே அமர்ந்து ஐந்து பஞ்சரத்னங்களையும் ஒன்றாகப் பாடுகிறார்கள். உலகின் மிகப் பெரிய இசைக் கூடல்களில் ஒன்று இது; அதன் மையம் எந்தப் பரிசும் அல்ல: மன்னனின் பொன்னைத் திருப்பி அனுப்பிய பாடகர், அவர் செல்வம் இன்றும் ஒவ்வொரு இசைக்கலைஞரின் நாவிலும் வாழ்கிறது.

கதையின் பரிசு எளிது: இறைவனுக்குப் பாடப்பட்ட பாடலே தன் சம்பளம். அரசவைப் பொன்னால் அதை விலை கொடுக்க முடியவில்லை — ஏனெனில் பாடப்பட்டது விற்கப்படுவதற்காக பாடப்படவே இல்லை.