Mīrābāī's Songs

கிரிதரின் மணமகள்

மீரா ராஜஸ்தானின் மேவார் பகுதியில் ஒரு ராஜபுத்திர குடும்பத்தில் பிறந்தாள் — பதினாறாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில். மரபு சொல்கிறது: குழந்தையாக இருந்தபோது ஒரு திருமண ஊர்வலம் தெருவில் சென்றது; சிறுமி தாயிடம் கேட்டாள்: என் மணாளன் யார்? தாய் சிரித்துக்கொண்டு வீட்டு கிருஷ்ணர் சிலையைக் காட்டினாள். சிறுமி அந்தப் பதிலை வாழ்நாள் முழுவதற்கும் எடுத்துக்கொண்டாள்.

இளமையில் அவள் மேவார் அரண்மனையில் மணம் செய்யப்பட்டாள் — ராணா சங்காவின் மகன், இளவரசர் போஜ ராஜுடன். பிறகு, மிக முன்பே, விதவைப் பருவம் வந்தது; போஜ ராஜ் போரில் இறந்தார். அரண்மனை உடன்கட்டை மரபை நினைவூட்டியது. மீரா மறுத்தாள்: என் கணவர் கிரிதர் கோபாலரே — அவள் மிகப் புகழ்பெற்ற வரியான அந்த நாமம்: "மேரே தோ கிரிதர் கோபால், தூஸரோ ந கோயீ." இப்போது அவள் கோயில்களுக்குச் சென்றாள், அடியார்களுடன் பாடினாள், ஆடினாள் — ஒரு ராஜபுத்திர அரசிக்கு அனுமதிக்கப்படாத எல்லாவற்றையும் செய்தாள்.

நஞ்சுக் கிண்ணம்

மேவார் அரசவை இதைத் தாங்கவில்லை. முதலில் நஞ்சுக் கிண்ணம் அனுப்பப்பட்டது. மீரா அதை கிருஷ்ணருக்குப் படைத்துப் பருகினாள்; கதை சொல்கிறது, நஞ்சு அமுதமானது. பிறகு மலர்க் கூடையில் பாம்பு அனுப்பப்பட்டது — கூடை திறந்தபோது அதில் மாலை இருந்தது. மூன்றாம் சோதனை ஆணிகள் படுக்கை — அது மலரணையானது. ஒவ்வொரு முறையும் ஒன்றே: அனுப்பப்பட்ட தீங்கு அவள் பாடல்களின் அடுத்த வரியாகத் திரும்பியது.

துளசிதாஸருக்கு அவள் கடிதம் எழுதினாள் என்று சொல்லப்படுகிறது — குடும்பம் முழுவதும் தடை; என்னைக் காப்பாற்றுங்கள் — உலகம் அல்ல, இராமனும் காதலும் மட்டுமே உள்ளவருக்கு உலகின் எந்தக் கட்டும் கட்டல்ல என்று துளசிதாஸர் பதில் எழுதினார். பிறகு மீரா மேவாரை விட்டு வெளியேறினாள் — நடந்தே, ஏகதாராவுடன், விருந்தாவனம், துவாரகை நோக்கி — இன்றும் பாடப்படுவதைப் பாடிக்கொண்டே.

துவாரகை வழி

அவள் பஜனைகள் ஐந்நூறு ஆண்டுகளாக வாழ்கின்றன — வட இந்தியாவின் ஒவ்வொரு பஜனைக் குழுவிலும், ஒவ்வொரு கிருஷ்ணர் கோயிலிலும். விருந்தாவனத்தில் ஜீவ கோஸ்வாமி முதலில் தரிசனம் தர மறுத்தார் — நான் பெண்களைப் பார்ப்பதில்லை — அவள் பதில்: விருந்தாவனத்தில் ஒரே ஒரு ஆண்தான் உண்டு என்று நினைத்திருந்தேன். கோஸ்வாமி வெறுங்காலுடன் அவள் தரிசனத்துக்கு வந்தார்.

இறுதி ஆண்டுகளில் அவள் துவாரகை சேர்ந்தாள் — கிருஷ்ணனின் நகர் — அங்கு, ரண்சோட்ஜி திருமேனி முன், குழந்தைப் பருவம் முதல் தான் மணாளனாகக் கொண்டவனுள் கலந்தாள் என்று மரபு சொல்கிறது. கதையின் எல்லை அவள் பாடல்கள் தொடங்கும் இடத்திலேயே முடிகிறது: ஒவ்வொரு அரசவை உரிமையையும் மறுத்து, எந்த அரசவையாலும் அச்சுறுத்த முடியாத ஒரு காதலைத் தேர்ந்தெடுத்த இளவரசி.